با وجود این که تحقیقات قبلی نشان داده بودند بعد از اعمال جراحی قلبی میزان پروتئین های (NGAL) و (FABP-1) می تواند به عنوان شاخصی برای بروز آسیب حاد کلیه (AKL) استفاده شود، اما در آن بررسی ها از میزان این دو پروتئین در ادرار به عنوان پیش گویی کننده نیاز به دیالیز یا میزان بروز مرگ استفاده نشده بود.

  محققان گفتند: «اگرچه تعداد کمی از بیماران در این بررسی ها به طور مداوم مورد بررسی قرار گرفتند اما نتایج به دست آمده قابل توجه هستند و نشان می دهند که سطوح بالای NGAL ادراری در اولین روز مشاوره در بیماران با AKL می تواند پیش بینی کننده نیاز بیمار به دیالیز یا میزان بروز مرگ و میر در آینده باشد».

  دکتر ملیسا کمب شانون از دانشگاه آرکارزاس گفت: «همه ما امیدوار به پیدا کردن بیومارکری ایده آل هستیم که بررسی میزان آن ارزان و غیر تهاجمی باشد و بتواند وقوع AKI را قبل از این که آسیب های جدی به کلیه وارد شود، نشان دهد».

 محققان از روش سنجش آنزیم متصل به immunosorbent برای اندازه‏گیری سطوح ادراری NGAL و FABP-1 در 9 مریض و میزان ارتباط آن ها با افزایش اولیه میزان کراتینین سرم استفاده کردند. در ادامه ارتباط این نتایج با شاخصه هایی مانند نیاز به درمان جایگزین کلیه (RRT) یا مرگ ارزیابی شده و نتایج به وسیله استفاده از محدوده زیر منحنی (RVC) شرح داده شدند.

 افزایش سطوح NGAL به طور قابل توجهی با سیستم امتیاز دهی II APACHE همخوانی داشت. میانگین ادراری سطوح NGAL نیز برای بیمارانی که به دیالیز نیاز نداشتند 232 ng/mg creatinine بود. به عبارت دیگر سطوح NGAL ادراری برای بیمارانی که نیازمند RRT بوده و یا مرده بودند 1497ng/mg creatinine بود.

 محققان نتیجه گرفتند که سطوح NGAL در ادرار می تواند در پیش بینی نیاز آینده دیالیز و یا امکان مرگ و میر استفاده شود، اگرچه FABP-1 چنین ویژگی هایی را نشان نمی داد.

مترجم ام البنین عینی میرحسینلو

ویراستار دکتر مرتضی جلالی فخر